Mostrando entradas con la etiqueta Bioconstrución. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Bioconstrución. Mostrar todas las entradas

sábado, 29 de marzo de 2008

A prensa de hoxe: "La Voz de Galicia"

La Xunta obliga a todas las viviendas nuevas a reutilizar el agua de lluvia

Las futuras construcciones contarán con depósitos de reciclado que también recogerán la de lavabos y duchas

Desde el próximo 17 de abril, todas las viviendas nuevas que se construyan en Galicia deberán instalar un sistema de recogida, almacenaje y depuración del agua de lluvia para su reutilización doméstica. Los depósitos recogerán también el agua procedente de los lavabos y las duchas para su posterior reciclaje. El agua de estos macrorrecipientes, una vez decantada y filtrada, se usará tanto para las cisternas como para las lavadoras y el riego. El coste del equipamiento supondrá un desembolso medio próximo a los 2.000 euros por vivienda. Solo el primer año de aplicación, la medida le costará al sector constructor algo más de cien millones de euros, si la media de viviendas nuevas en la comunidad autónoma se mantiene en el entorno de las 50.000 visadas en el 2007 (6.000 de ellas, casas unifamiliares).

Esta apuesta por el ahorro energético de un bien básico como el agua aparece recogida en el Decreto 262/2007 de la Consellería de Vivenda que regula las nuevas normas del hábitat gallego, donde también figura la obligatoriedad de instalar paneles solares capaces de generar la electricidad suficiente para calentar entre el 50 y el 70% del agua de las viviendas.

El sistema de reciclado y reutilización de aguas pluviales y aguas grises (duchas y lavabos) permitirá ahorrar un 50% en el consumo familiar de agua. Los depósitos ya están siendo utilizados en países como Alemania o Suiza, en zonas del Levante español y en las islas Baleares. En todos los casos, se han medido ahorros del agua de la traída próximos al 50%.

El conjunto de nuevas medidas del hábitat gallego modifica una normativa que tenía 16 años de vida y no había incorporado todavía las nuevas tecnologías. El decreto que entrará en vigor en apenas dos semanas afecta a los espacios interiores de las viviendas, al tratamiento de las zonas exteriores e incluso a los materiales y estado de las cimentaciones. Los promotores inmobiliarios sostienen que el coste de las construcciones se encarecerá un 30%.

Por ahora, Vivenda ya ha puesto en marcha un comité asesor que trabaja codo con codo con los arquitectos y promotores que redactan nuevos proyectos de obra. Los concellos serán los encargados de velar por el cumplimiento de la normativa. Los nuevos planes generales de ordenación municipal deberán contar con un informe de la Xunta favorable al cumplimiento de todos estos requisitos.

A los ayuntamientos les queda prohibida la aprobación de licencias para viviendas que no incluyan este paquete de cambios, y deberán velar por el cumplimiento de estos requisitos de habitabilidad a lo largo de la vida útil de los inmuebles.

Entre las novedades que recoge la normativa, en el exterior de los inmuebles las escaleras no tendrán que estar necesariamente ocupando zona noble de la fachada; todas las viviendas serán accesibles para personas con movilidad reducida; y en el tratamiento de la parcela deberá preverse un espacio para reciclar los productos orgánicos de la vivienda, con una superficie útil mínima de 4 metros cuadrados.

En cuanto al interior, destaca la mayor amplitud de los pasillos, que ahora serán más anchos, o la necesidad de diseñar habitaciones más grandes y exteriores. Solo se permitirán dos habitaciones interiores, con vista a patios. Los tendederos deberán estar ubicados en patios de 2 por 1 metros, específicos para esta finalidad y que no obstruyan las ventanas de las cocinas. Se mejoran los aislamientos acústicos y térmicos y, además, las cimentaciones deberán ser más seguras y garantizar su total impermeabilización.

martes, 18 de diciembre de 2007

A bioconstrución


A arquitectura non depende só do gusto ou dos cánones estéticos, senón que ten en conta unha serie de cuestións prácticas, estreitamente relacionadas entre sí: a elección dos materiais e a súa puesta en obra, a disposición estructural das cargas e o precepto fundamental do uso ao que esté destinado o edificio.
A existencia dun material natural está estreitamente relacionada coa invención das ferramentas para a súa explotación e determina as formas constructivas. Por exemplo, a carpintería de madeira apareceu nas diferentes áreas boscosas do planeta, e a madeira segue sendo, anque o seu uso esté en declive, un material de construcción importante nesas áreas.O empleo de pedras naturais na construcción está en decadencia, debido ao seu elevado precio e á súa complicada puesta en obra. No seu lugar utilízanse pedras artificiais, como o formigón e vidro chán, ou materiais máis lixeiros, como o ferro ou o formigón pretensado, entre outros. Aparecen o ladrillo e outros produtos cerámicos, basados na cocción de pezas de arcilla nun forno, con máis resistencia ca o adobe.
A construcción con pedra, ladrillo e outros materiales chámaselle albañilería. Estos elementos pódense trabar só co efecto da gravidade (a óso), ou mediante xuntas de mortero. Os romanos descubriron un cemento natural que, combinado con algunhas substancias inertes (area e pedras de pequeno tamaño), conócese como argamasa. As obras construidas con este material cubríanse posteriormente con mármoles ou estucos para obter un acabado máis aparente. No siglo XIX inventouse o cemento Portland, que é completamente impermeable e constitúe a base para o moderno formigón.
A producción industrial do aceiro; os fornos de laminación producían vigas de ferro moito máis resistentes cás tradicionais de madeira. Aparece así o formigón armado, que revolucionou a construcción do siglo XX por dúas razóns: a rapidez e a comodidade da súa puesta en obra e as posibilidades formais que ofrece, dado que é un material plástico. Por outra parte, a aparición do aluminio popularizou o uso dun material extremadamente lixeiro que non necesita mantemento. O vidro coñécese dende a antigüedade e as vidrieiras son un dos elementos característicos da arquitectura gótica. Sen embargo, a súa calidade e transparencia foron acrecentando gracias aos procesos industriais, que permitiron a fabricación de vidro en grandes dimensións capaces de iluminar grandes espazos con luz natural.
As vigas, por tanto, soen ser de madeira, ferro ou formigón armado.
As estructuras poden ser de madeira ou de aceiro.
CONSTRUCIÓN DUN EDIFICIO
O proxecto dun edificio nunca se realiza de forma aislada, senón prestando especial atención ás interaccións co entorno. Tanto os arquitectos como os seus clientes están concienciados deste problema e sérvense do urbanismo para evitar impactos negativos sobre as zonas antigas das cidades. Intentan que os edificios non quebren a harmonía co entorno, para que fauna e flora non se vexan prexudicados.
COMO CONSEGUIR O MAIOR APROVEITAMENTO DA ENERXÍA
Como xa se mencionou anteriormente, os diferentes materiais con que son construidos
os edificios poden variar a estructura, forma, etc dunha vivenda, así como o aproveitamento da enerxía que nesta se produce.
Para iso, empréganse materiais bióticos, é dicir, que danan o mínimo posible o ambiente porque a súa elaboración e uso non son moi contaminantes, e que ademais, son bos acumuladores de calor, como a madeira, barnices naturais, etc, polo que se diminúe o consumo de enerxía.
A distribución das portas e das ventás, é tamén decisiva, xa que poden recibir maior enerxía solar. Por exemplo, os raios do Sol, en verán, caen perpendicularmente sobre a superficie terrestre, polo que conseguimos maior enerxía e luz, polo que cantas máis haxa, un mellor aproveitamento obteremos. En inverno, os raios caen máis inclinados, polo que as partes baixas das portas seguen a obter enerxía.
En canto á calefacción, o recurso máis eficaz é o das placas solares, xa que quentan a auga e as tuberías polas que esta discorre. Pero, presenta unha gran desvantaxe: necesítanse en gran cantidade e, por suposto, ten que ser unha zona na que reciba suficiente enerxía solar.
Para rematar, falarei da ventilación das vivendas, para isto, créanse ocos (nas paredes e no teito) con materiais aislantes que permiten reter a calor e ventilar a vivenda.

Quentamento solar
As placas colectoras empregan a enerxía do Sol para quentar un fluido portador que, á súa vez, proporciona calor utilizable nunha casa. O fluido portador, auga neste caso, flúe a través de tuberías de cobre no colector solar, durante o proceso absorbe algo da enerxía solar. Despois, móvese ata un intercambiador de calor onde quenta o auga que se empregará na casa. Por último, unha bomba leva de novo o fluido cara o colector solar para repetir o ciclo.

Esta colaboración é da alumna Tania Vilariño de 3º B. Tedes unha reportaxe máis extensa e gráfica no Boletín deste trimestre.

jueves, 13 de diciembre de 2007

Unha colaboración do Equipo de Normalización Lingüística sobre bioconstrucción


No último boletín do Equipo de Normalización Lingüística tedes un artigo ben interesante elaborado pola alumna Tania Vilariño de 3ºB sobre "Bioconstrucción"

"No que máis se diferencian os paxaros do ser humano e na súa capacidade de construir, pero deixando a paisaxe como estaba"